کمک فنر خودرو



 

کمک‌ فنر  به انگلیسی: Shock absorber که البته بخش مارپیچ آن با نام اسپرینگ spring شناخته میشود وسیله مکانیکی ای است که در نزدیکی هر چرخ نصب می‌شود تا نوسانات فنرها را کنترل یا از بین ببرد. یک سر کمک‌فنر به اتاق یا شاسی خودرو متصل می‌شود و سر دیگر آن به قطعه‌ای متحرک از سیستم تعلیق مانند پوسته اکسل یا طبق متصل است. در این وضعیت حرکت فنر سبب افزایش و کاهش طول کمک‌فنر می شود.

هدف از بکارگیری کمک فنر میراکردن نوسانات فنر است. کمک‌فنر زیر بار وزن خودرو نیست و بر ارتقاء خودرو هم اثر نمی‌گذارد بعضی از کمک‌فنرها می‌توانند این کارکردها را نیز داشته باشند.

 

  1. کمک‌ فنر هیدرولیکی یا روغنی
  2. کمک‌ فنر خودرو گازی یا بادی
  3. کمک‌ فنر تلسکوپی
  4.  کمک‌ فنر هیدرواستاتیکی
  5. کمک‌ فنر خودرو اهرمی

فَنَر در یک تعریف کلی هر جسمی که دارای خاصیت ارتجاعی یا کشسان باشد فنر spring  نامیده می‌شود. یعنی اگر جسمی چه در فاز جامد یا مایع یا گاز پس از بارگذاری تغییر شکل دهد و پس از برداشتن بار به حالت اولیه بازگردد فنر نام دارد؛ بنابراین هر فنر دارای سه کمیت فیزیکی شامل نیرو یا بار وارده بر آن F، مقدار تغییر شکل x، و سختی فنر k ( که خاصیت ارتجاعی فنر را نشان می‌دهد ) می‌باشد. توجه داشته باشید در ترجمه تخصصی لغات در صنعت مکانیک و خودرو spring به عنوان فنر شناخته میشود ولی در ترجمه عمومی به عنوان فصل بهار . پس اگر جایی در مقالات خودرو به این لغت برخورد کردید با عنوان کمک فنر خودرو ( automobile shock absorber ) ترجمه کنید .

 

  • فنرهای مکانیکی خودرو :

فنرهای هوایی یا پنوماتیک برای هواپیما
فنرهای روغنی یا هیدرولیک

فنرهای خطی در انواع مختلف خودرو و کامیون

فنرهای سخت شونده فنری که با افزایش نیرو مقدار تغییر شکل آن کاهش می‌یابد.
فنرهای نرم شونده فنری که با افزایش نیروی مارپیچ در فنر مقدار تغییر شکل آن بصورت غیر خطی افزایش می‌یابد.

برای جذب یا ذخیره انرژی پتانسیل بکار می‌رود. انرژی پس از برداشتن نیرو بصورت نوسانی میرا می‌شود. کسی که بتواند با استفاده از دستگاه و ابزارهای مورد نیاز فنرهای مختلف با اندازه‌های مختلف را تولید کند «فنرپیچ مکانیکی» نام دارد

فنر تخت ساده
فنر تخت پارابولیک
فنر تخت ذوزنقه‌ای
فنر نانولوله‌ای
فنر لاستیکی
فنر مارپیچ مخروطی
فنر تسمه ای
فنر مفتولی
فنر حلزونی
فنر مارپیچ پیچشی
فنر مارپیچ فشاری کمک فنر هایی در نسل جدید خودرو
فنر مارپیچ کششی
فنر صفحه‌ای فشاری
فنرلول

کمک‌فنر خودرو

تخته فنر ماشین های جدید
پابند فنری بالای کمک 

فنر پیچشی فنری است که عملکردش با پیچش یا دوران همراه است و با استفاده از نیروی کشسانی کار می کند.

این وسیله نقش اساسی در آزمایش کاوندیش دارد.کاوندیش در آزمایشش از ترازوی فنری یا پیچشی استفاده کرد.

ترازوی فنری یا پیچشی توسط شارل آگوستن دو کولن درست شد

شارل آگوستَن دو کولُن (به فرانسوی: Charles-Augustin de Coulomb)(زاده ۱۴ ژوئن ۱۷۳۶ در آنگولم فرانسه - درگذشته ۲۳ اوت ۱۸۰۶ در پاریس) فیزیکدان فرانسوی بود. نام او یکی از ۷۲ نامی است که روی برج ایفل قرار دارد.

شارل آگوستین کولن از افسران فرانسوی در رشته مهندسی بود که استحکامات بوربون را در جنگ در مارتنیکا ساخت و هم چنین اکتشافاتی در مورد مقاومت سقف‌ها و طناب‌های کشتی دارد.

در مورد مغناطیس و قطب‌نما عقاید و اکتشافات جدیدی را ارائه داد.

او هم چنین مخترع ترازوی پیچشی است

او تحقیقات زیادی دربارهٔ الکتریسیته انجام داد.

او را بیشتر برای پدیدآوردن قانون کولن- که دربارهٔ نیروی الکترواستاتیکی دربارهٔ کشش و دافعه می‌باشد- می‌شناسند اما کارهای مهمی در رابطه با اصطکاک نیز انجام داده‌است. یکای بار الکتریکی در اس‌آی، کولن، به نام او نامگذاری شد.

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. « Charles-Augustin de Coulomb ». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۶ مه ۲۰۱۴.

کاوندیش در مکانیک  در معانی زیر کاربرد دارد :

هنری کاوندیش
کاوندیش دهانه فنر
آزمایش کاوندیش در قطعات خودرو

آزمایش کاوندیش ( به انگلیسی : Cavendish experiment  ) ، آزمایشی است که در سال ۹۸–۱۷۹۷ توسط هنری کاوندیش، دانشمند بریتانیایی انجام شد. این آزمایش نخستین آزمایشی است که در آن نیروی گرانش بین اجسام در آزمایشگاه محاسبه شدو نیز نخستین آزمایشی است که در آن مقدار دقیقی برای ثابت گرانش و جرم زمین به دست آمد. با این حال این داده‌ها توسط دیگران از آزمایش کاوندیش به دست آمد، و به کمک این آزمایش مقداری هم برای جرم زمین به دست آمد. پیش از آن در سال ۱۷۸۳زمین‌شناسی به نام جان میشل نیز با ساخت وسیله‌ای برای انجام این آزمایش اقدام کرده بود. با این حال، میشل در سال ۱۷۹۳ و پیش از تکمیل کار خود مرد، و بعد از مرگ او، قطعات  به فرانسیس جان هاید ولاستون و سپس به هنری کاوندیش رسید، و کاوندیش آن را از نو ساخت ولی مطابق برنامه‌ای که میشل در سر داشت پیش نرفت. کاوندیش خودرو های قدیمی هم بعد از آن اندازه‌گیری‌هایی با آن انجام داد و نتایج آن را در سال ۱۷۹۸ منتشر کرد.